ورزش های مقاومتی ممکن است خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را کاهش دهد

طبق تحقیقات در پزشکی ورزشی، ورزش های مقاومتی، ممکن است به طور موثر قند خون، کلسترول و تری گلیسیرید را به اندازه کافی تنظیم کند تا خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ را کاهش دهد.

محققان ۱۴ مطالعه با ۶۶۸ شرکت کننده را بررسی کردند، با تمرکز بر تمرین های مقاومتی، سعی می‌کردند تا به سلامت قلبی اتابولیک کمک کنند و بتوانند شروع دیابت نوع ۲ را برای افراد در معرض خطر، به تاخیر بیاندازند.

آنها اشاره کردند که این نوع آموزش در حال حاضر برای کنترل گلیسمی در افرادی که قبلا دیابت دارند موثر بوده‌اند، اما این تحقیق نشان می‌دهد که این امر می‌تواند خطر ابتلا به آن را نیز کاهش دهد.

بر اساس این مطالعه، عوامل خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ عبارتند از:

  • بیماری های قلبی عروقی مانند بیماری عروق کرونر
  • لیپید خون بالا
  • چاقی، به ویژه چربی شکمی
  • سطح قند خون بالا
  • فشار خون بالا

به گفته نویسنده ارشد این مطالعه رضا قدیر: ورزش هایی مقاومتی به منظور کاهش قند خون، لیپید ها و چربی به ویژه در بازه زمانی حداقل ۱۲ هفته، برای بدن موثر بودند.

او می‌گوید کنترل آن عوامل بهداشتی می‌تواند خطر ابتلا به دیابت را کاهش دهد یا تا حدودی به تاخیر بیاندازد.

نوع تمرینات

اگرچه هر نوع حرکتی می‌تواند در مقایسه با کم تحرکی – به ویژه برای جلوگیری از دیابت – مفید باشد، اما قدیر می گوید که این داده ها با یک نوع آموزش خاص نتایج خوبی را نشان می‌دهد:

  • استفاده از وزنه‌های آزاد یا باندهای مقاومت
  • با ۶۰ درصد حداکثر توان خود کار کنید
  • ست های ۱۰ تا ۱۵ بار تکرار کنید

قدیر می‌گوید: این یافته ها پیشگیری از دیابت نوع ۲ می‌باشد و همچنین باید مطالعات بیشتری انجام تا تعیین شود که آیا آموزش مقاومت سازگار و بلند مدت می‌تواند از این بیماری جلوگیری کند یا نه.

با این حال، با توجه به عوارض و هزینه های دیابت نوع ۲، اجرای تمرینات استقامتی بیشتر ممکن است یک استراتژی برای بهداشت عمومی جامعه باشد.

به گفته قدیر، سایر مزایای تمرین های مقاومتی عبارتند از:

  • بهبود عملکرد ورزشی
  • ترکیب بدن بهتر
  • تراکم بالاتر استخوان
  • خلق و خوی بهبود یافته
  • مدیریت وزن
  • انعطاف پذیری و نگهداری تعادل
  • بهبود قدرت عضلانی

درباره ورزش های مقاومتی

سوالات کمی وجود دارد که این تمرین ها مفیدتر از کم تحرکی هست، اما چرا به نظر می‌رسد این مزیت نسبت به کاردیو حالت پایدار مانند پیاده روی سریع یا دوچرخه سواری دارد؟

یک دلیل ممکن است این باشد که در فواصل کوتاه و با شدت انجام می‌شود، که در تحقیقات قبلی نشان داده شده بود برای بهبود انواع عوامل متابولیک مرتبط با خطر دیابت است.

به عنوان مثال، یک مطالعه در گردش خون، با بررسی مردان و زنان میانسال نشان داد که حتی انفجارهای کوتاه فعالیت نیز تأثیر قابل توجهی بر متابولیت های آنها دارد.

گرگوری لوئیس، مسئول بخش نارسایی قلبی در ماساچوست، می‌گوید: متابولیت ها مولکول های کوچکی وجود دارند که مهم می‌باشند و نشان دهنده وضعیت سلامتی هستند.

اما به طور معمول فقط تعداد کمی از متابولیت ها در رویکرد فعلی ما برای مراقبت های بهداشتی اندازه گیری می‌شوند.

وی اضافه کرد: گلوکز یک متابولیت است که در دیابت به طور غیر طبیعی افزایش می‌یابد؛ بنابراین توانایی پیگیری عملکرد و چگونگی تأثیر ورزش بر آنها می‌تواند منجر به بینش های جدیدی در این حوزه می‌شود.

لوئیس می‌گوید تحقیقات آنها از پروتکلی استفاده می‌کند که با ورزش تدریجی شروع می‌شود و با افزایش مقاومت شدیدتر می‌شود و هنوز هم شرکت کنندگان مزایای قابل توجهی در متابولیسم دارند.

متابولیت ها مولکول های کوچکی هستند که بسیار مهم شناخته می‌شوند و نشان دهنده وضعیت سلامت هستند، اما به طور معمول فقط تعداد کمی از متابولیت ها در رویکرد فعلی ما برای مراقبت های بهداشتی اندازه گیری می‌شوند.

او اضافه کرد: یکی دیگر از مزایای تمرینات مقاومتی در برابر کاردیوی شدید این است که اثرات در طول جلسه ورزش ادامه یابد – که می‌تواند یک مزیت عمده برای تنظیم قند خون باشد.

یک مطالعه در ژورنال دیابت و متابولیسم مزایای قابل توجهی در حساسیت انسولین ناشی از ورزش – به ویژه تمرین مقاومتی – یافت و نتایج معمولاً حداقل ۷۲ ساعت پس از جلسه ادامه داشت.

منبع: verywellfit

بامد مرجع تخصصی تجهیزات پزشکی و ملزومات مصرفی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *