تصویربرداری جدید آسیب پنهان کرونا بر ریه را در بیماران آشکار می‌کند

نوع جدیدی از فناوری تصویربرداری آسیب کرونا بر ریه را در بیمارانی که از اثرات طولانی مدت این بیماری رنج می‌برند، شناسایی و آشکار می‌کند.

عملکرد ضعیف MRI یا CT اسکن در عکس برداری از ریه استاندارد و قابل مشاهده بوده؛ ولی تشخیص آن به پزشکان کمک نمی‌کند تا اختلالات مداوم تنفس را که در بیماران با کووید طولانی مدت، درک کنند.

پدیده کووید طولانی هنوز هم یک معما است، و خستگی و نفس نکشیدن دو مورد از علائم متداول گزارش شده در بیماران کووید ۱۹ پس از ترخیص از بیمارستان می‌باشد.

با این وجود اسکن استاندارد MRI و CT اغلب نتایج طبیعی را به همراه دارد و بسیاری از پزشکان قادر به توضیح تجربی این علائم بیمار نیستند.

یک مطالعه در حال انجام در انگلیس، به نام PHOSP-COVID، تعداد زیادی از بیماران را از ماه ها پس از بستری شدن در بیمارستان ردیابی می‌کند و بازوی کوچکی از این مطالعه در حال بررسی مشکلات طولانی مدت ریه در این گروه است.

این تحقیق از نوع جدیدی از فناوری تصویربرداری با نام MRI زنون (MRI 129Xe) استفاده می‌کند. این فناوری بینش فوق العاده جزئی در مورد عملکرد ریه و انتقال گاز به جریان خون را ارائه می‌دهد.

جیم وایلد، رئیس تصویربرداری می‌گوید: MRI 129Xe نقاطی از ریه را مشخص می‌کند که به دلیل اثرات طولانی مدت کرونا بر ریه ها، فیزیولوژی جذب اکسیژن دچار اختلال شده است، حتی اگر در CT اسکن معمولاً طبیعی به نظر برسند.

این مطالعه کوچک، شامل اسکن از ۹ بیمار طولانی مدت کووید، به طور متوسط حدود شش ماه پس از بستری شدن در بیمارستان است. هر نه نفر از سخت نفس کشیدن مداوم گزارش کردند و هر نه نفر اسکن CT ریه را در حالت طبیعی برگرداندند.

فرگوس گلیسون، یک متخصص می‌گوید: اسکن های پیگیری ما با استفاده از MRI زنون نشان داده است که ناهنجاری هایی که به طور معمول در اسکن های منظم مشاهده نمی‌شوند، وجود دارد و این ناهنجاری‌ها مانع از ورود اکسیژن به جریان خون می‌شود، همانطور که باید در تمام قسمت های ریه ها وجود دارد. رادیولوژیست که روی مطالعه جدید کار می‌کند.

روش تصویربرداری انقلابی برخی از اولین علائم تجربی آسیب ریه را در بیماران مبتلا به کووید طولانی ارائه می‌دهد، تأیید می‌کند که این فقط یک بیماری هیپوکندریا نیست.

این یافته ها همچنین یک روش مفید برای نظارت بر آسیب ریه به محققان ارائه می‌دهد، در حال حاضر مطالعات آینده قادر به ردیابی مدت زمان آسیب هستند و آیا مداخلات خاصی می‌تواند کمک کند.

گلیسون می‌افزاید: ما باید راهی برای درک کامل ماهیت اختلال ریه که به دنبال عفونت کووید ۱۹ است، انجام دهیم. اما این یافته ها، که محصول یک همکاری بالینی – دانشگاهی بین آکسفورد و شفیلد است، گام مهمی در مسیر درک بنیان بیولوژیکی کووید طولانی است و به نوبه خود به ما در ایجاد درمان های موثرتر کمک می‌کند.

منبع: newatlas

بامد مرجع تخصصی تجهیزات پزشکی و ملزومات مصرفی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *